اَلوَلَدُ سَيِّدٌ سَبعَ سِنينَ وَ عَبدٌ سَبعَ سِنينَ و َوَزيرٌ سَبعَ سِنينَ؛

فرزند هفت سال سروَر، هفت سال فرمانبردار و هفت سال وزير است.

مكارم الأخلاق ص 222

قالَ رَجُلٌ: يا رَسولَ اللّه ! ما حَقُّ ابنى هذا؟ قالَ: تُحسِنُ اسمَهُ وَ اَدَبَهُ وَ تَضَعُهُ مَوضِعا حَسَنا؛

مردى به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد: حق اين فرزند بر من چيست؟ پيامبر فرمودند: اسم خوب برايش انتخاب كنى، به خوبى او را تربيت نمايى و به كارى مناسب و پسنديده بگمارى.

 وسائل الشيعة ج‏21، ص 390 ، ح27380

اَللّهُمَّ... أَعِنّى عَلى تَربيَتِهِم وَ تَأديبِهِم وَ بِرِّهِم؛

خدايا مرا بر تربيت، ادب آموزى و نيكى كردن به فرزندانم يارى فرما.

صحيفه سجاديه دعاى 25 ، ص120

هدايا العمّال غلول‏

هدایای  کارگزاران (و کارمندان) غلول* است

*غَلُول در لغت به معنی خیانت است.
لسان العرب ج۱۱، ص۴۹۹

 السرائر الحاوي(برای تحرير الفتاوي) ج‏3، ص 178

اَلنّاسُ مَعادِنُ و َالعِرقُ دَسّاسٌ و َأَدَبُ السّوءِ كَعِرقِ السّوءِ؛

مردم همانند معدن ها مختلف اند و اصل و نسب در انسان مؤثر است و تربيت بد همانند اصل و نسب بد است.

نهج الفصاحه ص788، ح 3146

 أَكْرِمُوا أَوْلَادَكُمْ وَ أَحْسِنُوا أَدَبَهُمْ يُغْفَرْ لَكُم‏

فرزندان خود را گرامى بداريد و خوب تربيتشان كنيد تا گناهان شما آمرزيده شود.

مكارم الأخلاق ص 222

تَهادَوا فَإِنَّها تَذهَبُ بِالضَّغائِنِ؛

به يكديگر هديه بدهيد، زيرا كينه ها را از بين مى برد.

كافى(ط-الاسلامیه) ج5 ، ص144 ، ح 14  من لا یحضر الفقیه ج3 ، ص299

خَمْسٌ مِنْ سُنَنِ الْمُرْسَلينَ: اَلْحَياءُ وَ الْحِلْمُ وَ الْحِجامَةُ وَ السِّواكُ وَ التَّعَطُّرُ؛

پنج چيز از سنت پيغمبران است: حيا، بردبارى، حجامت كردن، و مسواك و عطر زدن.

نهج الفصاحه ص462، ح 1463

لا تَزالُ اُمَّتى بِخَيرٍ ما تَحابّوا و َتَهادَوا وَ أَدَّوُا المانَةَ؛

لَا تَزَالُ‏ أُمَّتِي‏ بِخَيْرٍ مَا تَحَابُّوا وَ تَهَادَوْا وَ أَدَّوُا الْأَمَانَة

امّت من تا هنگامى كه يكديگر را دوست بدارند، به يكديگر هديه دهند و امانتدارى كنند، در خير و خوبى خواهند بود.

عيون اخبار الرضا ج2 ، ص29 ، ح25

 مَا لِي أَرَاكُمْ تَدْخُلُونَ عَلَيَّ قُلْحاً مُرْغاً؟ مَا لَكُمْ لَا تَسْتَاكُون‏؟

شما را چه شده است وقتى بر من وارد مى شويد، مى بينمتان كه دندان هايتان جرم گرفته و زرد و موهايتان ژوليده است. چرا مسواك نمى زنيد.

محاسن ج 2، ص 561، ح 943